De hike
Wist je dat Fort Beekenburg vroeger niet alleen een verdedigingsfort was, maar ook verbonden was met een écht quarantainestation? Achter het fort ligt een bijna verborgen stukje geschiedenis uit 1883. Hier werden zieke zeelieden – vaak met gele koorts – afgezonderd van de rest van de bemanning.
Nu staat het gebouw er vervallen bij, maar juist dat geeft het die mysterieuze, bijna filmische uitstraling. Tijdens onze hike wandelen we langs deze bijzondere plek, en terwijl je tussen de oude muren staat, voel je dat dit ooit een plek was vol verhalen.
In de Tweede Wereldoorlog kreeg het gebouw zelfs een tweede functie als onderkomen voor militairen. Klein, maar met een groots verleden.
En daarna trekken we verder richting de Kabrietenberg, waar natuur en mooie vergezichten het perfecte vervolg van deze tocht vormen.
Een hike vol historie, ruige natuur en verrassingen!
Het Quarantainehuis
Het Quarantainegebouw is een historisch monument gelegen aan de Caracasbaai, dat in het verleden een cruciale rol speelde in de maritieme geschiedenis van het eiland.
Geschiedenis en Functie
Het gebouw werd in 1883 gebouwd om de lokale bevolking te beschermen tegen besmettelijke ziekten zoals cholera, gele koorts en pokken, die via handelsschepen uit het buitenland konden worden binnengebracht.
De functie was tweeledig:
- Observatie-inrichting: Bemanningen en passagiers van schepen die uit risicogebieden kwamen, maar nog geen symptomen vertoonden, moesten hier voor een periode van 10 tot 40 dagen verblijven totdat zeker was dat ze niet besmet waren.
- Hospitaal: Zieken werden opgenomen in een apart ziekenhuisgebouw bij het nabijgelegen Fort Beekenburg.
Het quarantainestation was een essentieel onderdeel van de infrastructuur van de kolonie, die een belangrijke stopplaats was voor schepen tussen Europa en Amerika. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende het gebouw ook als huisvesting voor de militairen die de batterij Caracasbaai bemanden. Het complex is tot ongeveer 1925 in gebruik geweest voor quarantainedoeleinden.
Huidige Status
Tegenwoordig is het Quarantainegebouw een populaire, zij het vervallen, bezienswaardigheid voor toeristen en ‘urban explorers’.
Restauratie: Er zijn discussies over de restauratie en herbestemming van het gebouw, maar vooralsnog blijft het een historisch overblijfsel dat aan verval onderhevig is
Sfeer: Veel mensen ervaren een ‘vreemde’ of historische sfeer in het gebouw, vanwege het besef van het verleden en de vele mensen die er zijn overleden.
| Moeilijkheid | redelijk |
| Afstand | 6 km |
| Duur van de hike | 2.5 uur |
| Waardering | goed |